February 4th, 2010 by admin

Pebrero na pero halos mabibilang lang sa daliri ang naipost ko nitong january, ni di ko man lang naipost ang new years resolution ko. tinamad kasi talaga ako, nawalan ako ng ganang mag-blog at sa tingin ko e  lahat naman ng bloggers e nakararanas ng ganun (siguro).

Ano ang paborito mong ulam, lalo noong bata ka pa? Ako pritong tilapya tapos yong sawsawan e kamatis o kaya calamansi na may toyo, solb! Noong bata ako yon ang madalas kung ipabili sa mama ko, kahit hindi kumakain ang mama ko ng isdang taba lalo na ang tilapya madalas nya akong ipagprito nito kahit yong kamatis na lang yong inuulam nya e masaya na syang nakikita nya akong kumakain ng magana at kahit na napuputakan sya ng mantika.

Peborit ko tong ulam na ‘to at all times. Masarap kasi. Kaya pag umuuwi ako sa probinsya namin ipinahahanda ko tong ulam na ‘to at dahil dun mas napaparami ang kain ko.

Kung papiliin ako kung cellphone o pritong tilapya sa peborit kong ulam pa rin ako.I cant ask for more kung ito na ang ulam na nakalapag sa hapag-kainan. Ikaw anong paboritong ulam mo?

January 17th, 2010 by admin

Okey, okey, okey alam kong matagal ko nang di na-update tong blog ko dahil sa katamaran. Wala kasi akong maisip na magandang maikwento ngayon. Dumaan na ang pasko at bagong taon pero kinaligtaan kong magpost ng kahit ano bilang anticipation sa mga nabanggit na okasyon, kumusta naman yun? Dumaan na ang 13^th month at christmas bonus pero nagmistulang blangko ang taympers. Katamaran? oo aminado ako.  Kaya ito maikliang post lang to.

so anong meron? wala.

Bakit ka pa magba-blog? para muling maramdaman ang presensya ko sa blogworld.

Feeling mo namiss ka ng blog world? hindi.

Pero namiss mo mag-blog? oo naman.

So ano ngang meron? wala.

Eh bakit andito ka? para masabing buhay pa ako.

Kumusta ka naman? ito tao pa rin.

Bakit nagtatransform ka ba? depende sa morph ng katawan ko.

Kung papipiliin ka sa dalawang babanggitin ko ano gusto mo maging; durugista o baklita? baklitang durugista.

hahahaha. Bakit ka natawa?

wala. mukhang kasing bagay sa yo! hahaha leche!

so ano ngang meron? wala nga.

wala man lang bago sa yo? maliban sa lumalaking tyan ko wala na akong maisip na bago.

tumataba ka ba? hindi.

e pano mo nasabing lumalaki ang tyan mo? malnourished.

dali na magkwento ka! tulad ng?

mga nangyari sa yo nitong huling buwan at linggo. hindi ka-intere-interesado.

weeeh? oo nga.

grabe naman yang katamaran mo at matagal mo akong naiwan sa ere. sere nemen.

so palagi mo na akong ia-update nyan? siguro, ewan, depende, malamang.

bakit walang kasiguraduhan? hindi ko alam.

boring ba ako kausap? pop corn gusto mo?

sex na lang. ????

tigang ka?

oo. parehas tayo.

wahahahahaha….

tatamarin ka pa ba? hindi ko al…

“wala masama kong nasa normal state ka at mag-hiatus ang utak at katawan mo dahil yon ang gusto mo, ang masama nyan gusto mong magtrabaho pero hiatus ang utak at katawan mo, in short paralisado ka. “  -wen temed

December 21st, 2009 by taympers

Hindi ko maikakailang dumaan din ako sa pagkabata, at dahil dyan naenjoy o naeenjoy ko ang bawat christmas.

Noong bata ako, pagsapit pa lang ng december marami na akong gustong makuha mula kay santa klaus. Gumagawa talaga ako ng letter sa kanya tapos sinasabit ko sa bintana tuwing matutulog ako yon kasi ang sabi sa akin ng tita ko para daw mabasa ni santa pag dumaan habang tulog ka.

Si santa na ata ang pinaka-known na personalidad pagdating ng christmas na pati Siya na may berdey e nakakalimutan na.

At pagsapit ng 24 ng gabi ilalabas na naming magkakapatid yong medyas namin, mas malaki mas okey. So ang ginagawa ko inunahan kong halungkatin yong medyas ni tatay at isasabit sa bintana. Kada bintana nilalagyan ko ng medyas. Tuwang tuwa ako pag nakakatanggap ako ng kendiint, nougat, lips candy, sugo mani, at mga kendi na makikita sa aming sari-sari store. Sabi ni nanay, naubusan na daw kasi si santa kaya bumili na lang sya sa tindahan namin, napakathoughtful talaga ni santa.

Grade 4 na ako nang malaman kong di tunay si santa nalaman ko lang ito sa bunso naming kapatid, nakita nya raw kasi si nanay na naglalagay ng kendi sa mga medyas. Tragic ang pangyayaring yon sa akin. Parang pinagkaitan ako ng prebilihiyo bilang isang bata.

So since nalaman na ni bunso kung sino ang tunay na santa sa aming bahay, that following christmas wala nang nagsabit ng medyas sino pa ang maniniwala, si bunso? sya nga tong nakabuking. Empty window na ang naging drama ng aming bintana tuwing christmas. Wala nang medyas.Kasi…

…direkta na namin itong hinihingi kay santa.

Magaling sa math si santa, lahat kasi kaming magkakapatid pantay-pantay ang natatanggap. Kung sa laruang tagutaguan hindi mo mapapataya si santa, napakagaling. Kay santa ko rin nalaman na wala syang pinipiling medyas malaki man o maliit pare-pareho ng laman. At higit sa lahat sweet din pala si santa kasi lahat kaming magkakapatid nakatatanggap ng note tulad ng ‘pakabait ka, mahal ka ni santa’.Napakasimple.

Ikaw anong kwentong santa mo?

thanks to http://mi9.com/datawallpapers/data/15/1178/1164434790/christmas-gift-in-socks_1024×768.jpg

December 5th, 2009 by admin

Hilig ko ang pagluluto, walang duda na nadala ko ang hilig na yon mula noong bata ako hangang ngayon.

Sa lahat ng risky plays noong bata ako, ang lutulutuan ang isa sa mga pinakagusto ko. Gusto ko may totoong apoy talaga, at totoong lulutuin. Iba ito sa bahay-bahayan kasi mga gamit lang sa pagluluto ang kelangan mo ay okey na.

Kaming magpipinsan ang mahilig dito, kukuha kami ng mga lata ng sardinas sa likod ng bahay nina lola at posporo. Bahala na yong ibang sasali sa ibang resources. Ang pinakaswak na lutolutuan namin nun ay yong lata ng mah ling.

Naranasan na namin masunugan ng bahay-bahayan dahil sa lutulutuan na yan. Yong kasing pinsan kong isa inilapit nya sa dingding na tagpi-tagping sako yong apoy kayo ayun nasunog ang buong bahay-bahayan, buti na lang wala si lolo ng mga oras na yon at kami kami lang kasi kung nagkataon magiging hitlist kaming lahat sa palo.

Hindi maiwasang mapaso kami dahil sa larong yan, pero to the rescue naman ang aloe vera na aming first aid para pantapal sa napaso, yon ang turo ni lola.

Dati pa man gustong gusto naming maglaro nito, ewan ko nga ba kung bakit hindi kami naging cook ng mga pinsan ko, stepping stone sana namin yun di ba?

O sya yun lang ang maikukuwento ko, busy kasi ako sa bagong pinagkakaabalahan ko.

November 29th, 2009 by taympers

Done with the sugar-coated emotion.

Ngayon naman ikukuwento ko kung ang tungkol sa  cotton candy.  Noong bata pa ako ‘kala ko nun na ang cotton candy ay ulap  na kinulayan ng kung anong trip na kulay ni manong tindero. Kaya aliw na aliw ako pag may malalaking ulap sa kalangitan, ini-imaigine ko kung anong kulay ang pupuwedeng ikulay sa kanila.

Hindi maiaaliss  na tuwing piyesta sa aming barrio may nagtitinda ng cotton candy, napakumon na yong makikita si manong tindero na may pnapadyakan para may isang makinang iikot at dun kinukuha ang cotton, pero  nung mga panahon na yon akala ko talaga ulap ang cotton candy. Wala akong pakialam basta alam ko masarap ang cotton candy.

Grade 2 ko na lang nalaman na gawa pala ang cotton candy sa asukal. Hindi ko alam ang proseso. Pero sa row 4 ko pa nalaman na gawa nga ito sa asukal. Nagulat ako syempre.

Kaya nito lang may nakita akong naglalako ng cotton candy malapit sa tinitirahan ko, ayun dali dali akong pumunta kay manong para bumili ng pink na cotton candy. Para akong batang kumakain. hahaha.

Ikaw anong kwentong cotton candy mo?

thanks to: http://www.strangebillions.com/castrodec06/DeathByCottonCandy.jpg

November 24th, 2009 by admin

Matagal akong nawala, di na maipagkakaila yon. Mula nung berdey  ko di ko na na-update tong blog  ko.

Konting update  lang: Una, nagkasakit ako, nadengue at kamuntikang ikamatay ng  inyong lingkod akala  ko di ganun kaseryoso, susme delubyo pala  ang pwedeng  maihatid nito. Akalain moong  sumadsad sa 30 ang count ng platelets ko at mistulang fountain na ng dugo ang ilong ko, kumusta naman yon?

Pangalawa, nakalabas na ako ng hospital salamat sa  mga nurses at  staff ng Medical City na nagasikaso sa akin, feeling ko lang blogger yong iba sa kanila  kasi  narinig  ko  minsan di na raw nila nauupdate  ang blog nila.

Pangatlo, nakalabas na ako, balik na ako sa blogging.Tuloy na ang kwentuhan at kulitan.

Pang-apat, gusto kong pasalamatan yong mga taong nagdasal at tumulong sa akin.

Magaling na ako!

November 9th, 2009 by taympers

Matagal ko nang hindi naupdate tong blog ko. Besi-besihan lang.Sori naman.

So anong  meron? Wala  lang. Umuwi lang naman ako sa probinsya namin noong November 3 na. Late na para sa undas pero wala akong choice kasi may duty ako ng wan at tu. At may mga personal na bagay na kelangan kong resolbahin.

Okey payn.

Noong bata ako ‘pag magbeberdey ako ang palaging handa ni Nanay ay pansit, sopas,  puto,  kakanin at tinapay.Sa aking tanda nasa edad por ako noon ng maghanda kami ng nyan. Ang daming handa.Ang daming dumalo.

Tuwang-tuwa naman ako kasi ang daming pumupunta sa bahay namin para makikain pero ni isa sa kanila walang dalang regalo, kung meron man limang pisong papel pero ang sobrang saya ko na nun. Hindi ko talaga alam ang   essence ng berdey ko noon, basta tuwang-tuwa lang ako kasi maraming batang pumupunta sa bahay kasama ng mama nilag may dala ding tsika sa mga kapwa nanay. Basta madaming tao, may nag-iinuman, may nagtotong-its, may kumakain, at kwentuhan. May mga batang  nagtatakbuhan, iyakan, hampasan, awayan at payabangan,  mga tipikal na eksena sa probinsya.

Pag berdey ko ako yong may bagong damit at laruan, ibinibili ako lagi ni  Nanay. So ako yong naiiba sa lahat, pag may batang di ko gusto nilalait ko, at  iniyayabang  ko yong bago kong laruan kasama ng mumurahing lobo. Tapos aasarin ko kahit mas malaki sa akin hindi ako pwedeng patulan kasi berdey ko. Nagpapakasalbahe ako. Tatawagin ko  lahat ng bata, papipilahin tapos bibigyan ng  kendi pero bago nila makuha ang kapirasong  kendi susundin muna nila  ipapagawa  ko, nariyan yong tumuwad, paglambitinin sa puno at mag-squat. At pag nakikita ko sila sa ganoon tuwang-tuwa ako maski  sila. Ang bad ko noong araw. Feeling ko kasi rich kami pero mali ang iniisip  mo. Basta  pag berdey ko gusto ko nasa sa akin yong buong atensyon… in-short KSP ako which is true.

Pero sa lahat ng berdey ko ngayon ko lang narealized na di ako nagkaroon ng  keyk kahit yong mumurahin lang. Ewan ko. Wala siguro sa kultura o tinatawag na tradisyon ng lipi ko. Pero  palaging may biko, atlis keyk na rin yon. At palaging meron din yong tinatawag na atang sa ilokano, ito yong alay para sa mga yumaong mahal sa buhay,kung anong handa dapat ganuun  din yong  atang kasama ng kandila, dasal at dalawang nilagang itlog. Masama daw kasi pag di nag-alay, mamalasin daw at magkakasakit yong  may berdey.

Naalala ko pa, may isang berdey ako kasama ko si erpats, nanonood kami ng sine. Bonding moments. Pero hindi sa pagitan namin kundi sa isang babae.  Iniwan lang naman ako ng magaling kong tatay sa parke para maglaro at may bibilihin lang daw sya sandali, pero kitang-kita ko sa isang sulok may kausap  syang babae. Noong umuwi na kami isinumbong ko sya sa nanay ko, na may katagpo sya. Ayun nagliparan lang naman ng kaldero’t kawali sa bahay.  Nag-away sila. Ang palusot ni tatay tindera lang daw yun, sabi ko naman “bakit nakalipistik?”. Hindi valid reason pero pinaniwalaan ng husto ni Ina.

Meron isang berdey ko naman, hayskul  ata ako noon  hindi naalala ni tatay yong berdey ko. Mas inuna pa nyang makipag-inuman  sa  barkada kesa sa handa ko. Pinili  ko  na lang na wag maghanda, oke  lang kako kay nanay.  Pero sa loob-loob ko ang  sakit ng feeling pag yong inaasahan mong babati  sa ‘yo e kakalimutan lang  kapalit ng inuman sa  kanto.Unbearable pala ang sakit.

Magmula  noong  maghayskul  ako  pinipilit kong wag na lang maghanda si  nanay. sayang lang din kasi ang  pera.  Malimit kong sabihin naipunin na  lang para  sa  noche  buena. Sa totoo  lang  nahihiya  ako pag  berdey ko, nariyan yong tutuksuhin ka  sa  school na  magpakain ka naman  at  madalas kong sagutin ng  saan?  sa buwaya  o  sa aso?.

Hayskul din ako ng pinayagan akong makipag-inuman tuwing berdey ko. Nasa sa akin daw yong responsibilidad ng isang manginginum payo ni tatay, o di ba parang nagpapasa lang ng trono nya. Pero kahit may basbas na akong  uminom kelan man di ko ginawang prebelihiyo yon at hindi inabuso (islayt lang).

Pagtungtong ko ng kolehiyo, ganun pa rin, hindi na ako nagpapanda kundi ako na mismo yong  tini-treat ng mgakaibigan ko. Ang saya! libre na may spin-of-the-bottle pa. Muli di ko inabuso kundi ako yong inabuso, joke!

Napagtanto ko sa loob ng 22  taon ng aking buhay, andami na palang nangyari. Umiyak sa school. Nagsumbong sa nanay. Sumugod si nanay.  Umakyat sa entablado ng maka-ilang beses. Nakaroon ng maraming  medalya. Nagkacrush. Naging crush. Umibig. Nabigo. Gumastos. Nagkaroon ng maraming kaibigan. Inaway. Nang-away. Nanuntok. Nasuntok. Sinuntok. Natutong magmura,  magyabang at muling magmura. Natakot sa titser  noong highschool. Palaaway sa titser. Muling umakyat sa entablado. Sumayaw sa school activities, at ikinakahiya ko ang mga araw na yon. Nagsalita sa  harapan ng maraming tao. Napabilang sa school pub. Nakisali sa mga contest.Nalate. Binilad sa araw.Naging officer sa COQC. Naadik sa anime.  Natutong magmahal sa maling  tao  at sa maling pagkakataon. Nasaktan. Umiyak  pero  hindi nagsumbong kay nanay. Muling nagmahal  ng labis, at muling  umiyak. Nagkaroon  ng cellphone. Natutong mag-internet. Natutong mag G-blogs. Natutong maghack. Grumadweyt ng hayskul na may parangal. Nagsimulang magsummer job. Natutong mag-enrol ng mag-isa. Nagkaroon ng friendster, myspace at YM. Nagkaroon ng blogs. Muling nagmahal, muling  nasaktan tatanga-taga kasi. Nanggago  at ginagago.Naging iskolar. Naging aktibista Naging makata.Hindi nag-aral ng mabuti. Bumagsak. Nadisappoint. Nafrustrate. Hindi na tinapos  ang pag-aaral.Nagtrabaho bilang service crew. Nag-inarte at nag-apply bilang callcenter agent.Muling nag-inarte.Humanap ng ibang trabaho. Nagyosi. Natutong magstarbucks at naadik sa kape. Naoperahan sa appendix. Gumaling. Nakalilimot na ng  sobra. Muling  nagtatrabaho at ngayon heto na sya…

Dakilang gago at ang may utak sa likod ng blog na to.

Pls lang wag nyo akong batiin ng hapee berdey nagiging salbahe po ako.

October 28th, 2009 by admin

Super Mario/Bomber Man/Battle City.

Malamang sa malamang naabutan mo ang larong ito na nilalaro pa sa family computer. Nag-aaway pa kaming magpipinsan  kung sino ang unang maglalaro, minsan imbis na yong  kalaban ang sasapakin e kami kami na lang nagsasapakan.Ang nakakasar pa nyan yong isang joystick e sira kaya hintayan talaga ang drama, dati pumayag ako kada-game  over lintek namputs may cheat palang wan handred laybs ayon namuti lang naman ang mata ko sa kahihintay habang ang pinsan kong wais ay enjoy na enjoy sa paglalaro. Pag nagsasawa na kami kay mario e yong Bomber Man naman ang nilalaro namin,  BAMBIR MAN talaga ang bigkas namin, matigas sa dila. Dyan ko nasusubok kung ganu ako  katanga kasi nilalagyan ko ng bomba yong dadaanan ko saka ako matataranta na saktong  sasabog naman yong bomba na parang suicide bomber lang ang ginagampanan ko sa laro. Battle City, maliban sa Super Mario itong larong ito ang isa  rin s mga paborito  ko, gagawa  ka kasi ng kampo mo tapos para kayong tanga na nagpapasabugan ang cruel at napakaviolente pero naeenjoy naman namin.

Bear brand.

Gaya ng nauna ko nang naiikwento, lumaki ako sa gatas na bear brand. Masarap syang  iulam pramis lalo na sa bahaw na kanin na may asukal at milo.Wala nang  sasaya pa  nung bata ako pag ganun ang inuulam ko. Labbit.

Haw Haw Milk candy/Butterballs,Kendi Mint, Lips, White rabbit

Sigurado akong naadik ka rin sa mga kending ito,at naging dahilan ng pananakit ng ipin  mo at dahilan para mabungian ka.Madalas yan ang mga pasalubong sa amin ng lola namin,dahil nga sa marami kaming magpipinsan parang kandidato lang sa halalan kung mamigay ang lola namin, dapat lahat nakapila bawal ang pasaway.Tatlong taon ako ng una kong malunok ang butterballs na bumara sa lalamunan ko, buti na lang may pagkamutant ako kaya nasolusyunan agad.At isa sa mga may kagagawan kung bakit mapula ang lips ng iyong  seatmate  sa  school ay dahil sa  kending lips.

Bangkang  papel

Mataas ang level of imagination naming magpipinsan; ako, si Marvin at si Marlon. Gagawa kami ng maraming bangkang papel, may cruiships, superferry at sa akin  palaging sulpicio lines. Saka namin lalaruin sa ibabaw ng kama na-iimagine naming dagat tapos para umalon eh ginagalaw namin yong bedsheet para kunyari tidal wave ang drama, palaging ang sulpicio lines ang natataob at lumulubog ewan  ko ba. Pagkatapos   naming maglaro saka namin  itatago ang mga bangkang papel sa  likod ng aparador na pag nakita naman ng tita namin ay magbubunganga o kaya isusumbong kami sa nanay namin.

Saranggola

Magaling akong gumawa nyan. Tatlong taon ako nang una kaming magpalipad ng saranggola ng tatay ko,gawa yon sa dyaryong Abante uso pa noon ang Xerex  column, pinalipad namin sa likod ng bahay, noon ko din unang naramdaman  ang   dissappointment kasi napatid ang pisi at sumabit sa punong-kakahuyan.Gumawa ulit si  tatay ng bagong saranggola pero hindi na kasing tayug nang nauna, natakot na kasi  akong mawala pa ang saranggolang yon.Ngunit di nakaligtas ang saranggolang  bago kay tagpi, dahil  kinaumagahan isa na itong  pira-pirasong papel sa likod ng bahay na parang pinagtripan lang ng adik.

MGA PROGRAMANG  PANG-TV:

Unahin natin sa Si Mary at Ang lihim na Hardin, wala nang tatalo sa morale ng kwento nito, pinalabas yan sa Channel 2 dati tuwing alas-diyes ng umaga. Kwento ito ng isang batang may lihim na hardin… sya si Mary na sabug-sabog ang buhok patunay na hindi pa uso ang hair rebonding o hair spa noon,may naging kaibigan sya tulad nina Camilia, Robin  at  Dickon. Maganda ang kwento umiikot ito sa buhay ni Mary at ang lihim na hardin. Actually yong hardin na yon ay hardin pa ng kanyang ina noong nabubuhay. Ang  natutunan ko: friendships, acceptance, forgiveness and trustworthy.

Sinong  hindi makakaala  sa Ang Tv Na na kahit korni ng mga jokes e tawa pa rin ako ng   tawa pero mas natatawa kasi ako sa facial expression nila ‘NYEEEE’. 9 years old ata ako noon nang maadik ako sa Ang Tv Na noon ko rin naappreciate ang ganda ni Camille Pratts kesa kay Jolina Magdangal pero ngayon hindi na. Mga natutunan ko;  maging  pilosopo at naboost ang sense of humor ko.

Bananas and pajamas.

Kahit pambata ang dating nya pero kinalolokohan pa rin naming magpipinsan, ang showing nito ay isa sa umaga at isa sa hapon pero sandali lang naman ang showing noon.Paborito ko si Morgan.Ayoko kay Lulu malandi.

Blue Blink.

Grade 4 ako noon at tuwing hapon kung ipalabas ito, kwento ito ng  batang si Kakeru at ni blink yong blue na unicorn. Niligtas kasi ni Kakeru si blink minsan  kaya bilang kapalit ay naging magkaibigan ang dalawa, may power si blink kaya kung in-trouble si Kakeru mabilis pa sa alas kuwatro kung tumulong si blink.Kung  hindi nga lang unicorn si blink iisipin kong brokeback mountain ang kanilangdrama.Hindi ko napatapos kasi  nung araw na ending nito ay may pasok na kami at nataong exam pa namin, buti na lang may isa  akong klasmeyt na hindi pumasok at napanood  (pinanood) ang ending nito, passe daw ang ending kasi panaginip lang ang lahat  hindi  ko alam kung totoo ba yon  o  nangti-trip lang adik kasi yong klasmeyt  kong yon.

Cedie ang Munting Prinsipe

Grade 3 naman ako nang mahook ako sa palabas na ‘to.Tuwing umaga ito kung ipalabas. Kwento ito ng  isang batang lalaki na nagngangalang Cedie, napunta sa new york at tumira sa  bahay ng kanyang lolo na isang Conde.Ipinaalaga sya ng kanyang ina na isang  mahirap dahil hindi na kayang tustusan  ang  pangangailangan ni  Cedie.  Malungkot ang  kwento para kasing tanga si Cedie at ignorante sa mga bagay na hindi nya nakalakihan. But in all fairness melodrama ang dating nito at may malaking morale impact sa mga kabataan kaya nga nagawan ito ng movie ng ABS-CBN.

The Trapp Family Singers

Adapated ito sa sounds of music na isang classical movie wala akong masyadong maikwento sa cartoon na to parehas  lang kasi sya sa nasabing movie. Kayo na lang ang  bahalang magkwento.

Peter Pan

Actually naikwento na ito ng nanay ko noong bata pa ako, pero pinapanood  ko pa rin noong tuwing hapon.Elementary  ako noon, at imbis a unahing gawin ang asaynment e mas inuuna pa naming manoood nito  habang kumakain ng  meryendang bilo-bilo o kaya minatamis na saging at banana  que. Pagkatapos naming manood  saka namin iiwanan  yong  mga pinagkainan deretso para maglaro.Ganun lagi ang routine.

Gimik

Naabutan mo  ito  panigurado  kiabibilangan  ito nina Judy Ann Santos, Claudine Barretto, G. Toengi, Rico Yan, Patrick Garcia, Diether Ocampo, Jolina Magdangal, Rica Peralejo, Mylene Dizon, Bojo Molina, Dominic Ochoa, Kaye Abad, Kristopher Peralta, Paula Peralejo, John Lloyd Cruz, LJ Moreno and Marvin Agustin. Kilig na kilig ka asarang diet at Rica.Pero mas sweet sina claudine at rico para  sa  ‘yo.

G-mik

At kung naabutan mo ang  Gimik syempre  may younger version din ito, nandito ang  G-mik na kinabibilangan ng ubod gandang si Camille Prats kapatid  nya dito si John Prats. Sina Angelica Panganiban at Carlo Aquino ang magkalove team.Andun din si  Stefano Mori, Mico Samson, Heart Evangelista, Janus del Prado at Danilo Barrios.Ang  pagkakaalala ko tuwing sabado ng  hapon ito pinapalabas.

Magandang Gabi Bayan

All time  peborit  namin ito including my lolo and lola, fan ata  sila ni Noli de Castro. Kaming magppipinsan naman hit  na hit  ang MGB pag  malapit na ang undas kasi nagfefeature sila  ng nakakatakot na mga kwento tungkol  sa  tikbalang, multo, multong  bakla, multong kabayo,  baklang kabayo, dwedende, engkanto, maligno  at lahat pa ng  nakakatakot.Hindi  mawawala sa  re-enactment  yong  matandang  bungal na palaging lumalabas  sa  mga  horror  flicks, madalas  nyang gampanan e  white lady o  kaya black lady, hindi  ko  alam ang pangalan  nya basta ang tawag namin sa kanya  ay manang  bungal.

‘Sang Linggo nAPO sila

Sikat na sikat pa noon ang APO HIKING SOCIETY kaya may variety show sila kasama sina Kuya Dick and Amy Perez, pinantapat sa Eat  Bulaga pero  di rin  tumagal nang husto. Hindi ko madalas mapanood ‘to dahil una malamang tulog  ako, pangalawa naglalaro ako o pangatlo naglalaro ako habang tulog.

Eat Bulaga.

Need  i say more?  kahit anong  generation naabutan to maliban  sa mga ninunoo mong kalbo.

Payong  Kaibigan

Kung naaalala mo pa to, ito yong  show dati ni Jolina Magdangal na nagbibigay ng advices habang may hawak na payong o  kaya sa ilalim ng  payong, bata pa sya noon at kikay.

When You Say Nothing At All

For sure naman alam mo itong kantang ito na kinanta ni Ronan Keating, grade 6 ako noon nang sumikat ang kantang ito.Lahat ng estudyante napapahinto at sinasabayan ang kantang ito pag tumutugtog na.

Moffats

Sila yon magkakapatid at  tatlo  sa  kanila ay kambal na singer. Sorry pero hindi ko type ang  kanta nila.Grade 5 akonoon nang lumaganap  ang kasikatan nila bukod  sa alam kong magkakapatid sila e wala na akong alam na kanta nila.

…If life is so short
Why don’t you let me love you
Before we run out of time If love is so strong
Why won’t you take the chance
Before our time has gone
If life is so short, if life is so short
Love is a word that explains how I feel for you
And when you’re in my arms, all my dreams come true
And when you’re not around
You can’t hardly see
These tears that I’m crying now are for you to be with me

Itik-itik

Bukod sa Macarena, Shalala  at Dr. Jones e malamang nasayaw mo din itong chicken  dance  o kilala bilang itik-itik dance.I swear nagdulot sa akin ito ng post-traumatic   syndrome noong kinder ako kasi naman pinagsayaw kami ng titser ko noon kasi may  program—linggo ng wika ata pero ayaw na ayaw ko kasi nga may stage fright ako.  Noong una pa man nahihiya na  ako, pero dahil sa isusumbong daw ako ng titser ko sa nanay ko e napilitan  ako.Nung oras na ng  performance nakita  ko sa gilid yong crush ko tumatawa sa costume namin, hiyang-hiya talaga ako sa kanya lalo na sa sarili ko.Hindi ko naenjoy ang sayaw bukod sa nahuhuli  ang steps ko nagmumukha akong tanga sa gitna ng stage na pinalilibutan ng mga mapang-asar na bata at mapanghusgang magulang.Nagpapicture kami ng nanay ko pagkatapos ng nakawiwindang na palabas suot ko pa noon ang costume na feathers-feathers sya nakasmile ako nakasimangot. Mula  noon di na ako nagpakita sa crush ko.

Kumaw

Isa ata sa folklore ng pinoy ang  kumaw, mabisang panakot  sa mga bata.  Totoong nakakatakot  dahil  pag mag-isa  ka  lang  daw sa kalsada e may dadampot  na  lang  sa yo, tatakpan ang mata,  lalagyan  ng  masking tape ang bibig,  tatalian ang  kamay at  paa, isasako saka pupugutan ng ulo, tapos yong dugo  kukunin  daw saka ipapatulo  sa  bagong tulay para daw tumibay. Sinong batang  hindi matatakot  sa ganyan? Nauso ang  kumaw  sa  amin noon pero walang  napatunayan  lahat  hoax lang.Pero kung  totoo man, hindi sya biro,masakit  mapugutan ng ulo. Pero mabisang  panakot din ito ng nanay ko sa akin, super effective until now takot pa rin ako.

Kisses

Hindi ito yong kiss na halik, hindi rin  ito yong tsokolate, kung naaalala mo pa kung paano ka nauto noong bata ka ito yong maliliit na parang gel o gum na mabango,  nilalagay sa bulak at nnilalagyan ng  pulbo.Bakit? para daw manganak, paniwalang-paniwala  kami  noon kaya doon  nauubos ang  baon naming magpipinsan.Sa ngayon palaisipan  pa rin sa akin kung ano  ang  silbi ng kisses sa elemetary  pupils.

Slumbook

Hinding hindi ito mawawala  sa eskwelahan, pagandahan, mas makulay mas mabenta. Tapos sa parteng Whos is your crush  minsan may mga makikita ka doong sagot;  God, Mr. Blue,  Ms. Pink Bubble, meron  ding  6-8 number  of letter ng name ng crushes, o  kaya meron ding mga initials ng crush nila eksampol MJC, tuwang tuwa ka naman pag nakikita mo doon  ang pangalan mo saka kayo tutuksuhin tapos yong nagkakacrush sa  iyo e mapipikon saka iiyak tapos yong mga hinayupak mong klasmeyt  isusumbong sa titser na umiyak si ganito ganire ang magiging labas e kasalanan mo pa, napaka unjustice. Sa question naman na Who is your love nangungunang  sagot parents, pangalawa si God  pero may mga klasmeyt ka talagang makakapal ang mukha, isusulat talaga nila ang buong pangalan ng love nila ALL CAPS at BOLD pa, tapos yong ibang klasmeyt mo maiintriga saka naman  tutuksuhin yong ‘Love’daw ni ganito, maaasar yong may pangalan sa  kapirasng papel kasi yong patay na patay sa kanya e sya yong  pinakapangit sa klase.May maasar at magagalit hangang sa nagkaaway-away na, pati sikreto ng bawat isa nagkabulgaran na kulang  na lang  pati sikreto ng kanilang ina. Away  kung away, pero kinabukasan  bati na.

Panatang  Makabayan

Naabutan mo ang  lumang bersyon nito.Kasama ito sa mga ritwal sa flag ceremony tuwing 7 hangang 7:30 ng umaga.

Ano may ihihirit ka pa ba?

October 23rd, 2009 by admin

SIGNS NA MAGKA-GENERATION TAYO
FEB 21, ‘09 2:11 AM
FOR EVERYONE
(Hango sa isang text message na galing kay Nato. Natuwa kasi ako kasi tinamaan ako.) Dinagdagan ko na rin at magdagdag ka na rin kung may maisip ka pa.

Kailan ka pinanganak? Kung mga late ’80s or early ’90s, magka-generation tayo. Pero mas magandang indication, kapag alam mo ang mga tungkol dito…

1. Kilala mo si Masked Rider Black, Shaider, at Ultraman. Si Bioman pa!

Alam mo pa ba kung paano sila nagta-transform? Dito ko rin ata nakita yung nakikipag-usap gamit ang relo. Haha. Yung kapatid ko noon, nagpapanggap na Masked Rider. Kumuha ng bra sa aparador tapos itinali niya sa mata niya!!! (Kasi di ba mukhang bubuyog si Masked Rider…) HAHAHA at naging Masked Rider BRA na siya.

2. Nangarap kang maging isang Power Ranger.

Dati ako gusto kong maging si Yellow Ranger kasi lahat ng ibang kalaro ko gustong maging Pink Ranger. Pati mga lalaki. HAHA Yung Power Rangers version nga pala na napanood mo, magshota si Red at Pink Ranger na echos pa kay White Ranger eventually. TAMA? Ang pangalan ni Pink Ranger ayKimberly. Si White Ranger si Tommy. Hahaha…

3. At one point of your life, nagperform ka or nakap aanood ka sa isang school program ng mga taong sumasayaw sa tugtog ng Backstreet Boys, N’Sync, at Britney Spears.
Ako may albums ako ng Backstreet Boys at ang favorite ko noon ay si Nick Carter. Ang first CD na binili ko ay ang CD ni Aaron Carter. Before that, cassette tapes pa lang ang gamit ko.

4. Kumakain ka (at alam mo kung ano ang) Humpy Dumpy at Tomi.

Ah, medyo hindi totoo ata sa lahat to. Pero kabilang ako dito. Kung matatandaan ninyo, nauso rin nun yung mga “tablet candy”. Mighty Mouse… Ring a bell?

5. Nakapaglaro ka ng 10-20 (Chinese Garter) at Langit-Lupa.

Pero sa tingin ko matanda na ‘yung Langit-Lupa e. Ang sa tin gin kong nagsimula talaga sa generation natin, yung larong Double Cell. Di ba? Haha. Yung isang version niyan, ang tawagCharge. Yung Tex at Pog di ko alam kung kailan nag-simula e. Baka sa ’80s-’90s din. Sabi ng Nanay ko ang laruan daw nila na Pog-like ang rules e goma pa. RUBBER BANDS daw talaga. Kung kinokolekta mo ang Tex(t?), dati dawsila goma.

Kung sa mga larong pa-girl, alam mo siguro yung M.A.S.H. at F.L.A.M.E.S. na ginawa pa ni Jolina sa movie na guess what… FLAMES! Siyempre. Haha.

6. Alam mo ang universal school song na “Uwian Na”.

Kasama ‘to dun sa message pero di ko lang sure kung di pa naimbento yung song na ‘yun before our generation. Pero ang saya, naging nostalgic ang dating sa akin niyan. Kasi kinakanta namin dati ‘yan.

Uwian na, uwian na!

Or the more formal…

Paalam na sa inyo
Paalam na sa inyo
Bukas babalik
Bukas babalik!

Hahaha. Nakakamiss ang kabataan.

7. Nagsayaw ka ng/ Alam mo ang Macarena at Mr. Boombastic.Ako alam ko yung steps ng Macarena. Ewan ko sa ‘yo, kung idedeny mo. Haha.

8. Nagsimula kang maglaro ng Tamagotchi. Kung minalas ka pa, na-confiscate ang Tamagotchi mo.Ako I never owned a Tamagotchi pero natatandaan ko ang craze na ‘yun nung elementary. Di ako naglaro nun kasi nung Grade 4 ako, nagkaroon kami ng Game Boy Color sa bahay at nauso na rin ang paglalaro ng Pokemon. Natatandaan ko nung nag-summer camp ako nung grade 5, tinawag pa kami ni Dardsie na mukhang Pokemon kasi kapag di kami kumakanta at nag-aaral ng piyesa, naglalaro kami ng Pokemon sa Game Boy. Kakosa ko ‘yung si Dardsie nun e kasi di kami girly, naglalaro kami ng Pokemon. Pati Pokemon cards naglalaro kami! Hahaha

9. Alam mo ang ibig sabihin ng “time first” na kahit alam mong may “time out”, taympers ka pa rin ng taympers.Di ko rin alam kung sa era natin nagsimula ang taympers. Pero ang sureako, hanggang ngayon, ginagamit pa ‘yan ng mga taga-elementary. Kasi tinanong ko yung elementary ko na kapatid, alam niya pa ‘to. Marami rin sa list na ‘to alam niya pero marami na talagang hindi.

10. Alam mo na importante ang “Period. No erase!”

Haha, nakakamiss ‘to. Alam mo rin siguro ang gamit ng sagot na “Sa kabaligtaran!” kapag tinutukso ka ng kaklase mo or ikaw mismo ang nanunukso.Ilalaban kong sa generation natin nagsimula ang “WEH?” at “WEH!” (Yes, magkaiba ‘yun. Hahaha) at kahit sa Clueless nagsimula ang “Whatever!” e sa atin talaga nagsimula yung actions ng W, dinagdagan pa ng M at L for “major loser”. Dinagdagan pa ng “as if you were cool!”.

11. Kahit bata ka nagsasabi ka ng “X-Pak” (with matching actions) na nagsimula sa “Suck It!” (with matching actions).

Grabe, kapag iniisip ko, ang sama pala nung mga panahon na ‘yun. Ginagawa ng mga tao ‘yun kahit sa high school pa nila malalaman na nakakahiya pala ang pinagsasasabi nila. Hahaha. Eto ‘yung malupit. Si Christel Mendoza, tumatayo pa sa taas ng mesa para gawin yung gestures niyan. Pati si Myka. AYAN BUKINGAN NAAAAA!!!

12. At ang favorite ko sa lahat… “VIRUS!!!” Haha the best talaga to hahaaa… Sa mga panahon na ‘yun, usually, ayaw pa madikit ng boys sa girls at ng girls sa boys. Sa US, ang belief ng girls, may cooties ang boys (kuto). Dito, kapag nadikit ka, may virus ka! HAHAHA

At puwedeng ipasa ang virus para mawala sa ‘yo! Pero ang panlaban diyan ay ang immunity sign na “PEACE!” Haha nakakatuwa kasi kaya mong labanan ang virus sa pamamagitan ng Peace sign.Ganun din ang panlaban sa “PENDONG, PEACE KALBO!” at “PENDONG, KOTSENG KUBA!” Haha. Nakakatawa noon kasi ang sasakyan namin ay kotseng kuba. Naka-old school Beetle kami kapag ihinahatid ako sa school at for some freaking reason pinapinturahan pa ng Tatay ko ng metallic dark green yung kotse, pinangatawanan pang pagong siya. Red dati ‘yun e. Nung ibinenta ng Tatay ko ‘yun, P8,000 lang niya ibinenta. HAHA. Di naalagaan e. Di rin naman yung Tatay ko ang unang may-ari nun.

Ano napaisip-isip ka? Nakakatuwa kaya. Hahaha. Ibig sabihin kapag naka-relate ka, matanda ka na!!! Haha.

You know what, sa tingin ko mga ka-generation ko rin ang nagkaroon ng Harry Potter Childhood. Di ba? Haha. It’s part of your childhood kung ka-generation kita. Pero di kasi lahat nagbabasa nun e. Ayos lang, isipin mo na lang, magka-age kami ni Daniel Radcliffe at lumabas ang first movie, nakatapos na ako hanggang book 3 ata kung di ako nagkakamali. Lahat ng Harry Potter merchandise na makita ko na abot sa pera ko binibili ko noon. KABISADO ko pa yung mga lines sa first movie!!! Hahaha. Dati kaya kong sabayan yung sinasabi nila. Anyway. Wala lang.

Sana na-enjoy mo yung listahan. HAHA
http://kepiko.multiply.com/journal/item/227/Signs_na_Magka-Generation_Tayo,

October 21st, 2009 by taympers

Isang taon lang ang agwat ng aking sumunod na kapatid sa akin, kaya isa rin sya sa mga partner in crime ko pagdating sa kalokohan nung bata pa kami.Yaman nga lamang at mas maldita at mas maitim ang ugali nya kesa sa akin, saksakan  kasi yun ng kamalditahan at kasungitan sa mundo.

Nung bata kami, apat na taon ata ako nun at sya naman ay nasa tatlong taong gulang…pag iniiwan kami ng nanay namin upang mamalengke e tinatakasan kami mahilig daw kasi kaming magtuturo kaya madalas kaming maiwan sa lolo o kaya sa tita namin.May ugali yong kapatid kong yun na pag iniwan nang hindi nagpapaalam si nanay ay ngumangawa  at umiiyak ng ubod nang lakas, tapos hihiga sa kung saan nya gugustuhin sabay maktol  at iyak na parang kinakatay na baboy ,spoiled brat ang gaga.Tapos ang masama pa may sakit yun pag sobrang iyak na e hindi na nakakahinga, syempre bilang mas nakatatandang   kapatid nya pag ganung drama na ang binitiwan nya natataranta ako,tumatakbo ako sa kabilang bahay para ipaalam kay tita na ganun nga ang nangyayari sa kanya, sakto  namang pag dating ng aking tita sa bahay ay tapos na syang umiyak minsan na naglalaro pa, o di ba nuknukan ng kamalditahan.

Meron pa nun iniwan kami sandali ng nanay namin para bumili lang daw ng ulam sa kapitbahay namin, e may lagnat sya, ayun sinumpong ng deliryo kung anu-ano ang nakikita na kesyo daw may matandang babae sa tabi ko na may kasamang batang lalaki na parang nagmamakaawa daw na parang humihingi ng gamot.Tinanong ko bakit gamot ang kelangan hindi pagkain sagot ng magaling kong kapatid kasi daw may sugat sa ulo  yong bata.Sino bang hindi matatakot sa pinagsasabi nya, di ko alam kung nangtitrip o   talagang nasobrahan lang ng gamot sa ubo.Buti na lang dumating si nanay agad.

Pag maglalaro kami nun nung bata kami,lalo na yong peborit nyang bahaybahayan.Pag gusto ko nang umayaw uunahan nya ako sa nanay namin para magsumbong na kesyo  daw di  ko sya inaalagaan, na kesyo daw di ko sya kalaro,mga ganung drama ba, e hellooo naman halos kalahating araw  na  kaming naglalaro ng bahaybahayan at ang palaging papel ko sa buhay nya ay driver kung hindi driver kapitbahay na nagtitinda.

Uso nun ang bangs sa mga batang babae, kung naabutan mo yong panahong yon e  hanganga hanga ka rin siguro sa bangs ni Camille Prats sa Sarah Ang Munting Princesa.Yong kapatid ko kasi idol na idol si Camille nung bata, ultimo bangs ginagaya. Natutuwa lang kasi ako sa bangs ng kapatid ko, OC ang drama nya pag ginugupitan sya gusto pantay na pantay, kung kelangan  daw ng ruler para lang maging  pantay e gamitan daw kaya ayun tumatambling ang matres ng pobreng baklang naggugupit sa kanya.

Pag bagong gising yun nung bata kami dapat nakahanda na yong gatas nya sa lamesa,   ayaw na ayaw nya yong gatas na mainit yong tipong hihipan pa nya. Asarna asar sya dun.  At kung  matulog yun kelangan may dalawang unan sa magkabilang side nya feeling  daw nya kasi sya si snow white, tinanong ko minsan baka si sleeping beauty, sinagot lang  ako ng bakit si snoow white ba walang karapatang matutulog? Impaktita talaga malay ko bang  peborit nya si snow white kesa kay sleeping beauty.

Minsan nakitulog yun sa bahay ng ante  ko, iniistoryahan daw ang magaling kong kapatid  tungkol sa kwento ni rapunzel.Nasanay kasi kaming kunukwentuhan ni nanay nang kung anu-ano bago matulog–kulang  na lang  tsismis pero bad daw yun. Nung sumonod na  gabi na kahit ilang beses ko nang narinig yong kwento ni pagong at matsing e pinakukuwento ko pa rin sa nanay ko makatulog lang ako,ang kaso gusto ng  impaktita  kong  kapatid yong  kwento ni rapunzel.Eh  saktong di alam ng nanay ko pero  pinipilit   pa rin sya ng kapatid ko hangang sa naasar ang dragon at namalo ng dalawang bata na sanay tulog na nang mga oras na yon.Maarte kasi masyado ayon pati ako damay  sa palo.

Pero kahit ubod yun ng kamalditahan at kasungitan mahal na mahal ko yong  kapatid kong yun, kahit na minsan naranasan ko kung panu injeksyunan ng kuko sa mukha at masabunutan sa buhol gamit ang tyani. Napakadakila nya di ba?

Ngayon dalaga na sya, ibang-iba na rin ang ugali nya kesa nung bata pa sya.May sarili na syang pananaw sa buhay, sa mundo at sa lipunang ginagalawan  nya.Hindi na sya yong  dating childish at childlike kung mag-isip.Matured na rin sya pagdating sa bawat  desisyong kinakaharap nya.Sa ngayon malayo sya sa akin kasama ang bunso naming kapatid. Ako namumuhay nang mag-isa upang  suportahan sila at tulungan.

Sya nga pala ang  picture na  inyong  nakikita ay hindi picture ng kapatid  ko hiniram ko  lang yan kay utakmunggo dahil pag nakikita  ko ang picture ni bru ganyang ganyan ang hitsura ng kapatid konoon. Hindi pa kasi masyadong uso ang letrato nun kaya pagtiisan  nyo na lang muna. O sya  hangang dito na lang muna basahin  ko lang ang text  nya.

KUYA MUSTA KA JAN? INGAT K N LNG LAGI. LAST  TXT Q NA  2 PALOADAN  MO NGA ME KAHIT ALL-TXT20 LNG MUNA. W8 Q  HA. TNX

aknawlejment: salamat sa pictures ate mungs. salamat  sa redhorse  beer kaya ko nabuo ang  entry na ito. at sa  baygon katol na  hinithit ko.