Kelan lang nasalanta ang halos buong metro manila sa bagyong ondoy, ngayon eto na naman ang bagyong pepeng, kalunos-lunos ang inabot ng mga kababayan binaha nang halos lampas-tao maging ang mga kotseng parang laruan lang kung lumutang sa tubig. Nahabag ako.

Pero ayokong magpakaemo sa mga nangyari, mas gugustuhin kong isipin na makababangon din sila, o kami kasi tulad nila nabaha din ako. Ayokong ikuwento yong nangyari sa akin nung sabado pero kung pipilitin mo ako sige ikukwento ko sa ‘yo.

Alas nuebe ng umaga Sept 26 2009 nang mapansin kong malakas ang ulan, nasa opisina na ako nun. Nung una kasi di ko masyadong pinapansin besi kasi ako di ko pa nga alam na bagyo na pala, so yun tuloy tuloy lang ang trabaho, accept ng calls, encode ng transactions, merge ng mga transaction sa isang system, lagyan ng tag, accept ng local calls, asikasuhin ang costumer complains, at kumakain ng breakfast habang ginagawa ang lahat nang ito.

Nasa 21^st floor ang opis namin, pero nung tumingin na ako sa bintana e halos parang may usok yun pala ay ulan na sobrang kapal kasama ng malalakas na hangin. Pero binalewala ko pa rin kasi alam kong safe ako, may pagkain e.

Nung binuksan ko ang facebook account dun na ako nagulat kasi andaming updates na kesyo baha na raw sa ganito, na kesyo kelangan na raw ng rescue, na kesyo mag-ingat daw sa baha, akala ko nga qowts lang yun pala seryoso na.

Dun na ako nagsimulang magpanic, kinontak ko ang dalawa kong malditang kapatid para tanungin kung okey lang sila ang kaso di ko sila makontak ayun mas lalo akong nagpanic.Tinawagan ko nanay ko, okey naman daw sila pero di ko pinaalam muna na malakas ang hangin at ulan baka kasi mag-alala.

Magaalas diyes na ata nun nang makatanggap ako ng text mula kay kengkay, ang sabi nya stranded daw sya sa pasig. Ayun nagpanic na naman ako ganun na ba kagrabe para maistranded nang dahil sa baha. Okey naman daw sya pero unti-onting tumataas ang tubig-baha. Panic mode ako.

Di ko maayos ang trabaho ko nun. May mga tumatawag na sa akin overseas kung ano na daw ang kalagayan ng metro manila, napapanood daw kasi nila sa tv. Wala akong maisagot kasi di ko pa alam kung doomsday na nga ba o ano. Nagstream ako sa gma 7 sa pamamagitan ng internet. Ayun dun ko nalaman na tumatahak ang bagyong ondoy pilipinas dawit ang metro manila. Panic mode ulit

Tinext ko na nun ang ilan sa mga prends ko, si otep, si jelo, si richard, si anne, si bernard, si kengkay, si jomar, si jayson, si marj, ang kaso sa lahat nang nabanggit dalawa lang sa kanila ang nagreply, di ko alam kung prend nga nila ako o pampadami lang sa punbok ng kanila telepono. Nagaalala kasi ako, di ko alam kung ano nang nangyayari sa kanila kung nag-eenjoy na ba sila sa baha o ano, kasi kung nag-eenjoy silang maligo sa baha panigurado maiinggit ako, sobra.

Tumawag ako sa landlord ko para kumustahin ang bahay na tinutuluyan ko, kampante ako nung una. Pero nung nalaman kong hanggang tuhod na pala ang tubig sa labas, mas nagpanic ulit ako. Umabot na raw ang tubig sa apartment kaya ang pinagawa ko ay sirain na lang ang kandado tapos itaas ang pwede pang mailigtas, nagawa naman nyang itaas ang pc, tv,dvd mga magazines at box ng mga damit ko, yong closet, ref, at kutson ko basang basa na.

Patuloy pa rin akong nakatutok sa tv thru inernet, hangang sa pinapalabas na sa tv yong sobrang kabahaan sa metro manila, landslide, ang taas ng tubig, mga kotseng lumulutang at lalo na ang mga taong nag-iiyakan. Dun na ako nagsimulang manlumo sa nakikita ko, andaming humihingi ng tulong.

Alas tres ng hapon, kinakabahan pa rin ako at mas lalong kinabahan kasi patapos na ang shift ko wala pa rin ang susunod n shift. Nung una talaga ayokong ma-extend kasi inaalala ko yong bahay ko. Kumusta naman yun parang hello bahay ko dito muna ako ha.

Habang nakatutok ako sa streaming e nakabukas din ang facebook ko para kumalap ng updates at magbigay ng updates. Nakachat ko si jasonhamster na basang basa na daw sya kasi sinugod nya ang ulan, at iba kong cyber prends din na unti-unting binabaha na raw sila pero bago daw sila lumikas e kelangan nya munang i-havest ang farm nya, adik di ba?

Hanggang sa nabasa ko ang updates ni kuya bernard na cancelled daw ang saranggola blog awards, nalungkot talaga ako, pero naisip ko para ito sa kapakanan ng mas nakararami.

Nung di dumating ang dapat sanay sumunod na shift sa aming dawnshift (ako, si ate nora, at ate vilma o di ba parang celebrity lang?) e napilitan kaming maextend. Pero bago pa man magsimula ang bagong shift e binalak na naming kumain.

Tinatawagan ko pa rin ang dalawa kong kapatid kasi nag-aalala ako sa kanila, sa ngayon di kasi nila kapiling ang aming ama’t ina. Wala pa ring sumasagot, mas lalo akong naasar nung marinig ko ang ringback tune ng kapatid kong yong kanta ni rihanna na umbrella, na parang may connivance sa nangyayari.

Nagpatuloy ang shift namin hangang nighshift, mula dawnshift (kami yun) hanggang midshift tapos naging nighshift na. Wala na akong lakas nang mga oras na yun, pagod na ang mata ko maging ang katawan ko. Pero kelangan kong ipagpatuloy ang trabaho ko di dahil sa kontratang pinirmahan ko kundi para sa serbisyong maibibigay ko.

At mula nighshift nagpatuloy pa yon hangang sa dawsshift, parang cycle lang. Walang ligo-ligo, walang tulog-tulog, di makapag-isip ng maayos dahil sa puyat, at di makakain kasi hanggang sa mga oras na yon inaalala ko pa rin ang dalawa kong malditang kapatid.

Nakauwi na ako ng bahay mga pasado alas kuwatro na ng hapon, at syempre siguradong baha ang dinaanan ko. Di ako agad nakatulog kasi mas inuna ko pang asikasuhin yong bahay kesa sa sarili ko, at syempre ang farmville ko.

Pero bago ko ipikit ang mata ko para matulog sumambit muna ako ng konting dasal, dasal na nagpapasalamat sa Kaniya. Nagpapasalamat at yun lang ang inabot ko.

Saka ko na ikukuwento ang mga kwento ko nung bata pa ako pag bumabaha.

PS: sya nga pala baka may konting panahon ka, maaari mong iboto ang blog na to dito http://www.philippineblogawards.com.ph/2009/10/01/vote-now-for-the-2009-bloggers-choice-special-award/ sundin mo lang ang instruction, masaya na ako.

Tags: bagyong ondoy, dawnshift, friendship, nominee philippine blog awards, philippine blog awards 2009, pinoy, votes

This entry was posted on Friday, October 2nd, 2009 at 10:16 pm and is filed under mga bulok na ideya. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.