Mabilisan lang ‘to. As in. Parang lang to nung bata tayo na pag tinatawag ni mama o papa e sasabihing…sandali lang, paybminits.

Anong meron ang paybminits? Gaano to kaefectivo sa siyam-siyam o mabilis pa sa alas kuwatro. Utang na loob hindi ko alam. Basta ang alam ko…

…”ay nahulog ang marshmallow ko!”

“okey lang, wala pang paybminits.”

Paniwalang paniwala ako noon na pag nahulog ang kinakain okey lang na damputin basta wala pang paybminits. Pag sumobra na raw doon e marumi na. Kabaliwan? Hindi ko alam. Basta masarap kumain.

Minsan habang masaya kaming naghaharutan ng nanay ko nahulog sa tinidor ko yong nakatusok na banana que. Buti na lang hindi sa lupa kundi sa sahig lang naman ng bahay. Sa buong buhay ko yon ang perstaym kong makakain ng banana que, kaya imbes na natuwa ako sa nanay ko kasi sya ang nakasagi sa pobreng banana que e nalungkot ako. Gumawa agad ng aksyon ang wais kong nanay…imbes na bumili ng bago e sinabing “damputin mo na wala pang pabminits.” Dinampot ko naman, saka ako sinabihan… masarap pa rin naman di ba?

Minsan nagkasakit ako, kung alam mo yong aspelet na gamot pambata yon ang madalas ipainom sa akin ng nanay ko. Dahil sa kalikutan ko natabig ko yong gamot at nahulog sa lupa. Pupulutin ko sana para inumin kaso biglang umeksena si nanay… “wag mong pulutin, marumi na yan.” Nagulat ako syempre, sa banana que okey lang, sa gamot hindi. Sabi nya di raw applicable dun yong payminits kaya uminom na lang daw ako ng bago, isa pa hindi raw magandang uminom ng aspelet na may lupa lupa na.

So ano nga bang meron ang paybminits?

Minsan nabored ako. Inisip ko kung anong meron sa paybminits. Out of the blue jungle maaaring scientifically recognized ang naisip kong theory. Sabi ng titser ko noong highschool maraming nagkalat na pathogens sa paligid ng tao. At may kanya kanya silang binubuong organization parang meeting di avance. At sa bawat grupong yun may kanya kanya rin silang papel na ginagampanan sa environment lalo na sa kanilang habitat. So, kung aksidente kong nahulog yong kapirasong tinapay doon sa kinaroroonan ng…ummm…sabihin na lang natin na germs at ito ay isang stimuli sa kanila hindi malayong magkaroon ng commotion at magkakagulo sila, yong iba magugulat, yong iba matatakot, yong iba magpe-pray, yong iba parang wala lang, halu-halong emosyon na magaganap. Edi magkakahiwa-hiwalay sila ngayon at lalayuan yong nahulog na tinapay syempre dahil natatakot sila kasi bago sa paningin nila yong tinapay na may niyog sa loob. At sa loob ng pangyayaring yun doon papasok ang PAYBMINITS.

Paybminits lang ang palugit, at paybminits lang dapat nadampot mo na yong pagkain otherwise magmumukha itong feeding program ng kumakandidato sa eleksyon–dudumugin at pagkakaguluhan.

Nagets mo? Sana. Kasi kung hindi sisiguraduhin kong di ka na aabot ng paybminits. At sigurado akong nabasa mo ang entry na to ng wala pang paybminits.

tsing!

Tags: 2010 may election, 5-minute-voting to 2010, batang malikot, five minutes, pathogens

This entry was posted on Tuesday, February 9th, 2010 at 9:06 pm and is filed under mga bulok na ideya. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.